Rozporządzenie Ministra Finansów z 22 grudnia 2020 r. określa  nowe zasady opodatkowania niektórych instytucji finansowych, inwestujących w polskie obligacje skarbowe. Rozwiązanie to zostało skomentowane w mediach jako „zwolnienie zagranicznych banków z podatku”. Zwracano uwagę, iż w obliczu trudnej sytuacji ekonomicznej spowodowanej pandemią takie rozwiązania jest zupełnym nieporozumieniem. Przykładowo na portalu „Pressmania.pl” napisano o szokującym rozporządzeniu, przedstawiając także politykę fiskalną rządu jako faworyzującą obcy kapitał kosztem rodzimych przedsiębiorców.

Podobna informacja została rozpowszechniona także w mediach społecznościowych.

Powyższe stwierdzenia są jednak znacznym zniekształceniem rzeczywistych konstrukcji prawnopodatkowych, przyjętych w rozporządzeniu. Nie chodzi bowiem o wszystkie zagraniczne banki, a jedynie o zagraniczne banki centralne. Już sama nazwa rozporządzenia wskazuje zakres instytucji objętych przyjętą regulacją. Rozporządzenie dotyczy bowiem zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) banków centralnych. Ponadto paragraf 1 wskazanego rozporządzenia stanowi, iż „zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób prawnych od dochodów (przychodów) banków centralnych niemających siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, uzyskanych z tytułu odsetek lub dyskonta od obligacji skarbowych wyemitowanych przez Skarb Państwa na rynku krajowym”. Wyraźnie widać więc, iż zakres podmiotowy i przedmiotowy tego przepisu jest ograniczony. 

Pominięto także zasadniczy cel nowej regulacji, jakim jest zwiększenie atrakcyjności rynku polskich papierów wartościowych, dla obcych inwestorów, którymi w znacznej mierze są właśnie zagraniczne banki centralne. Ministerstwo wskazuje, iż celem przyjętej regulacji jest stworzenie oraz utrzymanie silnej bazy, najwyższej jakości inwestorów instytucjonalnych, które nabywają Skarbowe Papiery Wartościowe. Dotychczasowe obciążenie wskazanym podatkiem to ograniczenie, sygnalizowane przez zagranicznych inwestorów, w szczególności zaś banki centralne, przy podejmowaniu decyzji o zakupie takich obligacji.  

Przewiduje się, iż zwolnienie ma pozytywnie wpłynąć na obniżenie kosztów obsługi zadłużenia Skarbu Państwa, poprzez zwiększenie popytu na instrumenty finansowe, emitowane na rynku krajowym. Wskazuje się także, iż w związku ze zwiększonymi potrzebami pożyczkowymi budżetu państwa w następnych latach istotne staje się wprowadzanie rozwiązań, które ułatwią obniżenie kosztów finansowania pożyczek. 

Jak widać, stwierdzenie o zwolnieniu zagranicznych banków z opodatkowania jest mocno przekoloryzowane. Zakres rozporządzenia jest bowiem wyraźnie ograniczony i nie dotyczy banków komercyjnych, zorientowany jest natomiast na zwiększenie konkurencyjności polskich papierów wartościowych na rynku i pozyskanie nowych inwestorów.

Źródła:

https://www.gov.pl/web/finanse/zaniechanie-poboru-podatku-dochodowego-od-niektorych-dochodow-przychodow-bankow-centralnych

https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20200002348/O/D20202348.pdf

https://www.tvp.info/51585933/zagraniczne-banki-centralne-zwolnione-z-podatku-dochodowego-od-obligacji-skarbowych-rzeczniczka-resortu-finansow-iwona-proszynska-wyjasnia-zapisy-nowego-rozporzadzenia

https://www.podatki.biz/artykuly/mf-szykuje-nowe-zwolnienie-podatkowe-dla-zagranicznych-bankow-centralnych_16_46248.htm

http://pressmania.pl/szokujace-rozporzadzenie-rzad-zwolnil-zagraniczne-banki-z-podatku-od-zyskow/

Tekst ukazał się na portalu odfejkuj.info.

Artykuł RZĄD ZWOLNIŁ ZAGRANICZNE BANKI Z PODATKU? TO MANIPULACJA pochodzi z serwisu Odfejkuj.info.

Rezolucja wychodząca od krytyki wyroku TK rozszerza się coraz bardziej na wątki zupełnie niezwiązane z przedmiotowym orzeczeniem, za to bardzo istotne z punktu widzenia lewicowych postulatów. Co więcej, w wielu przypadkach tworzy alternatywną rzeczywistość bądź posługuje się przyjętymi już fake newsami jak np. tym o „strefach wolnych od LGBT”. Jak trafnie zauważył poseł PiS Sebastian Kaleta, rezolucja nie ma zbyt wiele wspólnego z rzeczywistością, jest za to pełna najmodniejszych lewicowych postulatów.

Pierwszy fake news pojawia się już w nazwie rezolucji tj. „Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 listopada 2020 r. w sprawie faktycznego zakazu aborcji w Polsce”. Nieprawdą jest twierdzenie, jakoby wyrok TK znosił całkowicie możliwość legalnego przeprowadzenia aborcji w Polsce. W rzeczywistości orzeczenie wyeliminowało jedynie jedną z ustawowych przesłanek tzw. przesłankę eugeniczną aborcji. Nie uległy natomiast żadnym zmianom pozostałe warunki ustawowe, w których aborcja jest dopuszczalna tzn. przypadek, gdy ciąża stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia kobiety, a także zachodzi uzasadnione podejrzenie, że ciąża jest następstwem czynu zabronionego np. gwałtu.   

Przykładem całkowitego zakłamania rzeczywistości jest stwierdzenie, iż demonstracje miały charakter pokojowy, a za akty agresji odpowiadają nacjonalistyczni chuligani. Jak czytamy w treści rezolucji „28 października wicepremier Jarosław Kaczyński wezwał wszystkich do obrony tradycyjnych polskich wartości oraz kościołów za wszelką cenę, co doprowadziło do agresji nacjonalistycznych chuliganów na demonstrantów”. Nietrudno zauważyć, iż powyższe twierdzenie nie ma żadnego odzwierciedlenia w rzeczywistości. Obrońcy Świątyń w odróżnieniu od demonstrantów nie podejmowali bowiem żadnych agresywnych działań ani nie zmierzali do siłowej konfrontacji z protestującymi. Ograniczali się jedynie do modlitwy oraz do zabezpieczania Kościołów przed profanacjami. Niejednokrotnie to właśnie oni byli ofiarami fizycznej agresji lewicowych chuliganów. Mimo to rezolucja nie zawiera nawet wzmianki o niszczeniu przez demonstrantów fasad świątyń, zakłócaniu nabożeństw czy werbalnych, a nawet fizycznych atakach na księży. Czyni za to protestujących ofiarami wyimaginowanych ataków.  

Oskarżenia padają także pod adresem Policji, rzekomo nadużywającej siły w wobec protestujących. W rezolucji można przeczytać, iż funkcjonariusze organów ścigania stosowali nadmierną siłę i przemoc fizyczną przeciwko pokojowym demonstrantom. W rzeczywistości sytuacja wygląda jednak zupełnie inaczej. Przykładowo w czasie jednej z demonstracji część protestujących, zebranych przy ul. Mickiewicza zaatakowała funkcjonariuszy, rzucając w nich kamieniami i usiłując przerwać policyjny kordon. Jak poinformowała na Twitterze warszawska Policja, w celu przywrócenia porządku użyto jednostkowo gazu pieprzowego i siły fizycznej, wcześniej natomiast wielokrotnie wzywano zgromadzonych do zachowania zgodnego z prawem i nieatakowania funkcjonariuszy. Ponadto, gdy rozpoczął się przemarsz Policja dbała o bezpieczeństwo uczestników, wstrzymując ruch pojazdów, aby uniknąć niebezpiecznych sytuacji.

W treść rezolucji został także wpleciony, zupełnie przedmiotowo niezwiązany z wyrokiem wątek dotyczący LGBT. Fake newsem jest sformułowanie, iż od początku 2019 r. ponad 80 samorządów w Polsce przyjęło uchwały przeciwko osobom LGBTI+. W rzeczywistości nie ma ani jednej takiej uchwały, ponieważ tzw. Samorządowe Karty Praw Rodzin nie były kierowane przeciwko żadnym osobom, a jedynie wyrażały sprzeciw wobec określonej ideologii i jej faktycznych implikacji. W ocenie PE Samorządowe Karty Praw Rodzin miały także rzekomo dyskryminować w szczególności rodziny niepełne oraz rodziny i osoby LGBTI+, choć w tych dokumentach nie ma żadnych zapisów, z których można wyciągnąć powyższe wnioski. Ponadto z treści rezolucji wynika także, iż uchwały miały ograniczać swobodny przepływ obywateli UE, choć nie wiadomo, w jaki sposób, ponieważ nie wynika to ani z treści uchwał, ani też uchwały nie dostarczają podstaw do takich ograniczeń. Być może posłużył temu wzmiankowany w tekście rezolucji bardzo popularny już na zachodzie fake news o „strefach wolnych od LGBT”.

Tekst rezolucji utrzymany jest jednoznaczny ideologicznie, a komentarz do wydarzeń w Polsce zupełnie nieadekwatny do rzeczywistości. Forsowanie lewicowej ideologii, tak jak w przypadku protestów dalekie jest od jakiejkolwiek merytoryki, oparte za to na emocjach, podsycanych dodatkowo chwytliwymi fake newsami. 

Maciej Węglarz

Źródła:

https://www.tysol.pl/a57411-HIT-Wg-rezolucji-PE-Samorzadowa-Karta-Praw-Rodzin-ogranicza-przeplyw-obywateli-UE-z-grupy-LGBTI

https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/TA-9-2020-0336_PL.html

https://www.polsatnews.pl/wiadomosc/2020-11-26/rezolucja-pe-ws-aborcji-w-polsce-prezes-tk-komentuje/

https://www.tvp.info/50463966/aborcja-agresywny-tlum-zaatakowal-policjantow-kamieniami

https://wizjer.press/2020/11/30/rezolucja-pe-na-temat-aborcji-w-polsce-zawiera-ordynarne-fake-newsy-top-7-absurdalnych-cytatow

https://wpolityce.pl/polityka/528800-co-znalazlo-sie-w-przyjetej-przez-pe-rezolucji-sprawdz

Tekst ukazał się na portalu odfejkuj.info.

Artykuł FAKE NEWSOWA, PROABORCYJNA REZOLUCJA PE. KTO WYMYŚLA ALTERNATYWNĄ RZECZYWISTOŚĆ? pochodzi z serwisu Odfejkuj.info.

Sytuacja we wspomnianym szpitalu istotnie jest bardzo trudna, placówka jednak zdementowała informacje sugerujące, że źródłem zakażenia miał być prof. Czarnek. Przedstawiciele szpitala wskazali, iż nie jest możliwe wskazanie źródła zakażenia w sytuacji, w której 80 % osób zakażonych nie wykazuje objawów.

Komunikat 1 Wojskowego Szpitala Klinicznego z Poliklinika SPZOZ w Lublinie

https://1wszk.pl/wazny-komunikat/embed/#?secret=AUqduc9VoP

Rzecznik Szpitala udzieliła także informacji w zakresie obowiązujących regulacji w przedmiocie odwiedzin. Wskazała, że poleceniem Wojewody Lubelskiego z 12 marca 2020 na obszarze całego województwa wprowadzono zakaz odwiedzin pacjentów przez osoby spoza szpitala. Wyjątkiem są odwiedziny pacjentów w stanie bardzo ciężkim, których rokowanie co do przeżycia lub utraty zdrowia jest poważne. Zgodnie z przepisem art. 33 ust 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta „pacjent podmiotu leczniczego wykonującego działalność leczniczą w rodzaju stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej ma prawo do kontaktu osobistego, telefonicznego lub korespondencyjnego z innymi osobami.” Rzecznik podkreśliła, że pacjentowi należy umożliwić kontakt z rodziną w sytuacji zagrożenia życia. Jednocześnie zagwarantowane musi zostać przestrzeganie wszystkich wymogów sanitarnych.

Warto jednak przyjrzeć się bliżej słowom rzecznika dla uzyskania pełnej jasności normatywnej omawianej sprawy.

Po pierwsze należy stwierdzić, iż prawo do kontaktu pacjenta z bliskimi wyrażone na gruncie przywołanego przepisu art. 33, może zostać zgodnie z przepisem art. 5 tejże ustawy wyłączone w przypadku m.in. zagrożenia epidemicznego. Niemniej jednak jak wskazuje się w literaturze przedmiotu, w art. 5 u.p.p. jest mowa o fakultatywnej możliwości „ograniczenia”, a nie o „pozbawieniu” tego prawa.

Po drugie należy podkreślić, że istotnie przedmiotowe polecenie wojewody z 12 marca wyłącza możliwość odwiedzin pacjentów przez osoby spoza szpitala.

Powyższe polecenie zostało odwołane decyzją wojewody z 21 maja 2020 r., jednakże decyzja ta utrzymała zakaz odwiedzin.

Natomiast, zgodnie z obecnie obowiązującą decyzją wojewody z dnia 25 czerwca 2020 r. „Przebywanie na terenie podmiotu leczniczego osób postronnych dopuszczalne jest wyłącznie w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po uprzednim uzyskaniu zgody osoby uprawnionej do jej udzielenia zgodnie z obowiązującymi w tym podmiocie procedurami i z zachowaniem pełnych zasad bezpieczeństwa epidemiologicznego.”

W obecnym stanie prawnym istnieje zatem możliwość kontaktu osoby spoza szpitala z pacjentem w przypadkach szczególnie uzasadnionych.

Wyjaśnień w sprawie udzielił także prof. Piotr Majcher kierownik oddziału rehabilitacji, informując że Pacjentka, do której przyszedł prof. Czarnek, jest w stanie ciężkim, a w takich sytuacjach szpital odstępuje od zakazu odwiedzin. Nie ma przy tym szczególnych uprzywilejowań podmiotowych. Jak wskazał, są to sytuacje w których sumienie nie pozwala postąpić inaczej.

Sprawę skomentował także sam Przemysław Czarnek, informując na Twitterze o okolicznościach odwiedzin oraz ich kontekście proceduralnym: „W sobotę nie miałem żadnych objawów koronawirusa i nie byłem skierowany na kwarantannę. Wobec poważnego stanu mojej 88-letniej babci po udarze, widziałem ją krótko w szpitalu, zgodnie z procedurami, w pełnym reżimie sanitarnym. Nie miałem żadnego bezpośredniego kontaktu z innymi pacjentami. Sugerowanie w tej sytuacji, że jestem źródłem zakażeń jest absolutnym nadużyciem.”https://platform.twitter.com/embed/index.html?dnt=true&embedId=twitter-widget-0&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1314289349173837826&lang=pl&origin=https%3A%2F%2Fodfejkuj.info%2Fprofesor-czarnek-lamie-antywirusowe-regulacje-manipulacje-informacyjne-gazety-wyborczej-zdementowane-przez-szpital%2F&theme=light&widgetsVersion=ed20a2b%3A1601588405575&width=550pxhttps://platform.twitter.com/embed/index.html?dnt=true&embedId=twitter-widget-1&frame=false&hideCard=false&hideThread=false&id=1314289389254709249&lang=pl&origin=https%3A%2F%2Fodfejkuj.info%2Fprofesor-czarnek-lamie-antywirusowe-regulacje-manipulacje-informacyjne-gazety-wyborczej-zdementowane-przez-szpital%2F&theme=light&widgetsVersion=ed20a2b%3A1601588405575&width=550px

Jakkolwiek trudna sytuacja związana z pandemią wymusza właściwe ograniczenia, należy jednak stwierdzić, iż w omawianej sprawie nie miało miejsce naruszenie obowiązujących regulacji. Trzeba także podkreślić, iż wielość nowych przepisów pojawiających się w kontekście walki z pandemią powoduje pewnego rodzaju normatywne zamieszanie, co z kolei stwarza okazje do informacyjnych manipulacji. Zwłaszcza gdy informacja dotyczy osób pełniących funkcje publiczne.

Maciej Węglarz.

Tekst ukazał się na portalu Odfejkuj.info.

Źródła:

https://warszawa.wyborcza.pl/warszawa/7,54420,26379873,w-sobote-przemyslaw-czarnek-mimo-zakazu-odwiedzil-babcie-w-szpitalu.htmlhttps://www.lublin112.pl/przemyslaw-czarnek-mial-zakazic-pacjentow-szpital-zapewnia-ze-to-nieprawda/embed/#?secret=LS8PxcIUTG

https://tvn24.pl/polska/przemyslaw-czarnek-odwiedzil-babcie-w-szpitalu-czy-to-przypadek-szczegolnie-uzasadniony-4715550

Komunikat 1 Wojskowego Szpitala Klinicznego z Poliklinika SPZOZ w Lublinie

https://1wszk.pl/wazny-komunikat/embed/#?secret=AUqduc9VoP

https://sip-1lex-1pl-15d274sb7048b.han.bg.us.edu.pl/#/commentary/587281102/490052?keyword=ustawa%20o%20prawach%20pacjenta&tocHit=1&cm=SREST

http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20090520417/U/D20090417Lj.pdf

https://www.lublin.uw.gov.pl/sites/default/files/niezakazne.pdf

https://www.lublin.uw.gov.pl/sites/default/files/polecenie%20zakazy%20dla%20szpitali%20-%20decyzja%20z%20dnia%2021.05.2020%20zaka%C5%BAne_0.pdf

Artykuł PROFESOR CZARNEK ŁAMIE ANTYWIRUSOWE REGULACJE? MANIPULACJE INFORMACYJNE GAZETY WYBORCZEJ ZDEMENTOWANE PRZEZ SZPITAL pochodzi z serwisu Odfejkuj.info.

Bezpodstawne zarzuty pani poseł

Poseł wybrana do Sejmu z list Sojuszu Lewicy Demokratycznej w telewizyjnym programie Agnieszki Gozdyry „Polityka na ostro” nazwała Instytut Ordo Iuris „fundamentalistyczną, religijną organizacją”. Była członek partii Nowoczesna perorowała dalej: „Proszę naprawdę nie brać za pewnik to, co pisze Ordo Iuris, bo Ordo Iuris jest organizacją, która chce doprowadzić do zniesienia przez Polskę Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka. Naprawdę, to że pani fundamentalistyczną, przestępczą organizację bierze za pewnik”.

Poseł lewicy nie zniechęciła nawet uwaga prowadzącej program, że jej gość naraża się na odpowiedzialność prawną, wypowiadając tego rodzaju tezy. „Organizacja Ordo Iuris jest w grupie organizacji, które są finansowane zarówno przez Kreml jak i bardzo fundamentalistycznych polityków z Ameryki”– kontynuowała Scheuring-Wielgus.

Czym zajmuje się Instytut Ordo Iuris?

Do celów statutowych Instytutu Ordo Iuris należy prowadzenie badań nad kulturą prawną oraz ich popularyzacja poprzez organizację prelekcji, sympozjów, spotkań dyskusyjnych i konferencji. Jedną z form zaangażowania Instytutu w postępowania toczące się przed organami władzy państwowej jest występowanie ze stanowiskiem amici curiae („przyjaciela sądu”). Instytut Ordo Iuris posiada także status konsultacyjny przy Radzie Gospodarczej i Społecznej Organizacji Narodów Zjednoczonych (ECOSOC) przyznany na podstawie art. 71 Karty Narodów Zjednoczonych. Instytut przekazał także swoje opinie Komisji Weneckiej, Sekretarzowi Generalnemu Rady Europy, Komisarzowi ds. Praw Człowieka, Komisji Spraw Politycznych i Demokracji PACE, Radzie Praw Człowieka ONZ. Fundacja jest akredytowana przy Parlamencie Europejskim (zarejestrowana pod numerem 206499215012-94), aktywnie uczestnicząc w procesie podejmowania decyzji ustawowych. Ponadto Instytut Ordo Iuris ma status konsultacyjny ECOSOC przy ONZ.

Instytut Ordo Iuris podejmuje także swą statutową działalność w celu promocji dorobku polskiego prawa konstytucyjnego przez działania m.in. na rzecz ochrony wartości konstytucyjnych oraz wolności człowieka, w szczególności wolności religii i przywiązania od polskiego dziedzictwa narodowego, a także polskiej kultury prawnej (§ 7 pkt 7 Statutu Fundacji Instytut na rzecz kultury prawnej Ordo Iuris). Biorąc to wszystko pod uwagę, widać jak nonsensownie brzmi oskarżanie Instytutu o rzekomą działalność przestępczą.

Ordo Iuris zapowiada pozew

Miłosiernie pomijając komentowanie absurdalnych stwierdzeń, że Instytut Ordo Iuris dąży do wypowiedzenia przez Polskę Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka (pomimo, że w grudniu 2018 r. Instytut zorganizował międzynarodową konferencję naukową z okazji 70. Rocznicy uchwalenia Deklaracji), że to „fundamentalistyczna, religijna organizacja” (choć nigdy nie postulowała wprowadzania do polskiego porządku prawnego przepisów opartych na religii), że jest finansowana przez Rosję i USA jednocześnie (coroczne sprawozdania finansowe tego nie ukazują), trzeba podkreślić, że nazywanie Instytutu organizacją przestępczą jest równie surrealistyczne co i bezpodstawne. Co więcej, rzucanie takich niemających odzwierciedlenia w rzeczywistości kalumnii stanowi naruszenie dóbr osobistych zarówno Instytutu Ordo Iuris jak również osób z nim współpracujących. Nie dziwi zatem zapowiedź złożenia pozwu o ochronę dóbr osobistych.

Nie będzie to pierwszy tego typu proces. Wcześniej za podobne oskarżenia Instytut Ordo Iuris pozwał Martę Lempart, Agnieszkę Holland czy Annę Marię Żukowską. W pierwszym wypadku sąd udzielił Instytutowi zabezpieczenia w postaci zakazu rozpowszechniania oskarżeń przez pozwaną. Postępowanie w tych sprawach nadal trwa.

„Kiedy pozwy zostaną rozpoznane kilka naszych projektów dedykujemy specjalnym sponsorom – radykalnej lewicy płacącej finansowe zadośćuczynienie za naruszenia dóbr osobistych”- podkreśla Prezes Ordo Iuris mec. Jerzy Kwaśniewski.

Łukasz Bernaciński

Autor jest prawnikiem, doktorantem w zakresie nauk prawnych, współpracownikiem organizacji pozarządowych. Prywatnie fan kawy i jeżdżenia w zakrętach szybciej niż na prostej. Po godzinach śpiewa kołysanki i wyszukuje perełki filmowe.

Źródła:

https://ordoiuris.pl/kim-jestesmy

https://www.ordoiuris.pl/dzialalnosc-instytutu/godnosc-zrodlem-praw-czlowieka-konferencja-ordo-iuris

https://ordoiuris.pl/dokumenty

https://www.tysol.pl/a50343-Ordo-Iuris-pozywa-Agnieszke-Holland-i-Anne-Marie-Zukowska

https://ordoiuris.pl/pliki/dokumenty/Statut_Ordo_Iuris.pdf

https://www.pch24.pl/instytut-ordo-iuris-wygral-pierwsza-bitwe-w-wojnie-o-swoje-dobre-imie,76242,i.html

Artykuł Bezpodstawne zarzuty poseł Scheuring-Wielgus wobec Ordo Iuris. Będzie pozew pochodzi z serwisu Odfejkuj.info.

W mediach pojawiają się informacje, zgodnie z którymi wypowiedzenie Konwencji stambulskiej miałoby doprowadzić do możliwości legalizacji w Polsce przemocy domowej. Tymczasem, przyczyną działań licznych środowisk prorodzinnych na rzecz odrzucenia tego dokumentu jest lansowanie przez niego założeń ideologii gender. Poza tym, zarówno przed ratyfikacją Konwencji stambulskiej, jak i po tym wydarzeniu, w polskim systemie prawa funkcjonował szereg rozwiązań mających na celu przeciwdziałanie przemocy domowej – w tym oczywiście przemocy wobec kobiet. Stąd sprzeciw wobec Konwencji w żadnym wypadku nie oznacza dążenia do „legalizacji przemocy domowej”.

O co chodzi z Konwencją Stambulską?

Błędne informacje na temat Konwencji Stambulskiej pojawiły się m.in. w „Gazecie Wyborczej”. Jakie są zatem prawdziwe cele tego dokumentu? Konwencja Stambulska opiera się na założeniu, że podstawowym źródłem przemocy wobec kobiet są zakorzenione w społeczeństwach przekonania o istnieniu pewnych ról, zachowań, działań i atrybutów przypisanych właśnie do bycia kobietą. Świadczy o tym zarówno szereg szczegółowych rozwiązań przyjętych w Konwencji, jak i jej terminologia. Dokument wprost posługuje się sformułowaniami typowymi dla ideologii gender, jak np. „płeć społeczno-kulturowa”. W związku z przyjęciem takich założeń, Konwencja nakłada na państwa m.in. obowiązek „wykorzenienia” praktyk opartych na „stereotypowych” rolach kobiet i mężczyzn.

Problemem są uzależnienia, a nie płeć

Tymczasem, zgodnie z badaniami opublikowanymi przez Światową Organizację Zdrowia, podstawowym źródłem przemocy domowej – w tym przemocy wobec kobiet – jest alkoholizm, a także zaburzenia osobowości, depresja, problemy ekonomiczne, czy rozpad więzi rodzinnych. W związku z tym, rzeczywiste przeciwdziałanie przemocy domowej powinno koncentrować się na  zwalczaniu zjawisk będących jej prawdziwym źródłem.

Warto zasygnalizować, że kraje, które od dawna przyjęły w swojej polityce i prawodawstwie perspektywę ideologii gender notują jednocześnie najwyższe wskaźniki przemocy wobec kobiet. Według badań Agencji Praw Podstawowych i OECD w tych statystykach przodują kraje Skandynawskie, w których odsetek kobiet, które doświadczyły przemocy wynosi odpowiednio: w Danii – 52%, Finlandii – 47%, Szwecji – 46%. Natomiast w Holandii przemocy fizycznej i psychicznej doświadcza 45% kobiet, a we Francji i Wielkiej Brytanii 44%.

W tym kontekście sprzeciw wobec Konwencji Stambulskiej w żadnym wypadku nie może być uznawany za przejaw dążenia do „legalizacji przemocy domowej”. Zresztą, środowiska domagające się wypowiedzenia tego aktu jasno podkreślają, iż ich sprzeciw dotyczy aspektów ideologicznych Konwencji, a nie idei walki z przemocą domową.

Konrad Dyda

Źródła:

Autor jest prawnikiem i kanonistą, doktorantem w Katedrze Prawa Wyznaniowego KUL. Specjalizuje się w prawie wyznaniowym, jako prawnik współpracuje z kancelariami prawnymi w kraju i za granicą.

https://poznan.wyborcza.pl/poznan/7,36001,26152240,nie-dla-legalizacji-przemocy-domowej-w-piatek-demnonstracja.html

http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20150000961

https://www.who.int/violence_injury_prevention/violence/world_report/en/full_en.pdf?ua=1

https://fra.europa.eu/sites/default/files/fra_uploads/fra-2014-vaw-survey-main-results-apr14_en.pdf

Artykuł Manipulacje w sprawie Konwencji stambulskiej. Wypowiedzenie nie oznacza legalizacji przemocy pochodzi z serwisu Odfejkuj.info.

Randkowy fakenews

Serwis Gazeta.pl opublikował na swoim portalu informację, jakoby marka Tinder, poprzez swoją aplikację mobilną ostrzegała o zagrożeniu, które może mieć miejsce w Polsce. Alert skierowany był do użytkowników aplikacji, identyfikujących się z ruchem LGBT. Informacja ta powielona została również przez wiele mediów w Polsce i za granicą. Podały ją m.in. Fakt.pl, Onet.pl, Spidersweb.pl czy Wprost.pl. Poinformował o tym również facebookowy profil Grupy Stonewall artykułującej postulaty ruchu LGBT (później doniesienie zdementowano).

Tinder ostrzega, ale nie przed Polską

W rzeczywistości, Tinder wysyła podobne ostrzeżenia, ale nie dotyczą one Polski. Alerty przekazywane są do osób o skłonnościach homoseksualnych w 70 krajach. Przedstawicielka agencji PR Jin.de obsługującej Tindera poinformowała, że Polska nie jest objęta tego typu powiadomieniami. Przy przygotowaniu listy państw, Tinder kierował się m.in. publikacjami organizacji ILGA, o której działaniach pisaliśmy wcześniej.

16 lipca Gazeta.pl opublikowała aktualizację materiału, w której sprostowała podaną wcześniej przez siebie (wygląda na to, że bez żadnej weryfikacji) informację. Autor artykułu zauważył, że „Polska nie należy przecież do grona państw, w których związki obu płci są karane.” Szkoda, że tego typu przemyślenia nie nasunęły się pracownikom redakcji Gazeta.pl przed opublikowaniem tego szerzącego nieprawdę na temat Polski artykułu.

Nasz

Źródła:

https://next.gazeta.pl/next/7,151243,26126629,tinder-ostrzega-spolecznosc-lgbt-przed-podrozami-do-polski.html

https://www.fakt.pl/pieniadze/finanse/tinder-ostrzega-osoby-lgbt-przed-polska/ymk4pv1?utm_source=_viasg_fakt&utm_medium=direct&utm_campaign=leo_automatic&srcc=ucs&utm_v=2

https://spidersweb.pl/2020/07/tinder-polska-lgbtq.html

https://www.onet.pl/?utm_source=_viasg_fakt&utm_medium=direct&utm_campaign=leo_automatic&srcc=ucs&pid=d2a8aa77-5698-5376-b924-707b52123c1b&sid=f13b499b-dba8-44e4-a9ae-cb9ebb087cc8&utm_v=2

https://www.wprost.pl/kosmos/10344179/tinder-ostrzega-przed-homofobia-w-polsce.html

https://sprawdzam.afp.com/nie-tinder-nie-wysyla-alertow-bezpieczenstwa-osobom-lgbt-przebywajacym-w-polsce

Artykuł Serwis Gazeta.pl zdementował informacje, które sam podał. Tinder nie ostrzegał odwiedzających Polskę pochodzi z serwisu Odfejkuj.info.

Prowokacja aktywistów LGBT

W podobnym tonie wypowiedział się niedawno także Parlament Europejski, Komisja Europejska czy organizacja ILGA Europe. Przyczyną rozpowszechniania za granicą plotki o rzekomym istnieniu w Polsce „stref wolnych od LGBT” są akcje polskich działaczy LGBT. W listopadzie 2019 r. zaprezentowali oni w Strasburgu mapę samorządów wdrażających prorodzinne uchwały i nazwali ją „Atlasem nienawiści”. Z kolei w styczniu tego roku aktywista Bart Staszewski opublikował zdjęcia z tabliczkami informującymi o „strefie” umieszczanymi na znakach drogowych przy wjeździe do miejscowości, gdzie przyjęto akty sprzeciwiające się propagowaniu ideologii LGBT.

Komitet OBWE zarzucił Polsce rzekomy wzrost skali nietolerancji w stosunku do ludzi o skłonnościach homoseksualnych. Przejawem tego miałoby być istnienie domniemanych „stref wolnych od LGBT”. Kari Henriksen, wiceprzewodniczący i sprawozdawca Komitetu, zaapelował natomiast do wszystkich państw członkowskich Organizacji o wprowadzenie „niezbędnych regulacji prawnych mających na celu pełne zapewnienie ochrony i promocji praw osób LGBT”.  

Prawna ochrona dla wszystkich

Instytut Ordo Iuris przesłał do OBWE swoje stanowisko, w którym zaznaczył, że „osoby praktykujące homoseksualny tryb życia cieszą się w Polsce taką samą ochroną prawną (w tym prawnokarną) jak wszyscy inni obywatele. Należy przy tym podkreślić, że różne traktowanie osób znajdujących się w różnych sytuacjach – a za takie należy uznać sytuacje małżeństw kobiet i mężczyzn oraz osób pozostających w związkach tej samej płci – nie stanowi dyskryminacji”. Nie ma bowiem żadnego dokumentu prawa międzynarodowego, który obligowałby władze państwowe do instytucjonalizacji konkubinatów jednopłciowych lub umożliwienia adopcji dzieci przez takie pary.

„Wręcz przeciwnie, w traktatach międzynarodowych wskazuje się, że w najlepszym interesie dziecka jest wychowywanie się w naturalnej rodzinie, która stanowi podstawową komórkę społeczną i ze względu na swoją rolę wymaga szczególnej ochrony ze strony państwa” – pisze Ordo Iuris.

Zdaniem Instytutu, niezasadne jest także domaganie się wdrożenia regulacji prawnych chroniących osoby o skłonnościach innych niż heteroseksualne. Takie przepisy już bowiem istnieją.

„Osoby te, podobnie jak wszyscy inni obywatele, będące adresatami zachowań m.in. obraźliwych, wulgarnych, agresywnych, nawołujących do przemocy mogą skorzystać z całego szeregu przepisów, w tym dot. ochrony dóbr osobistych, zniesławienia, zniewagi, groźby karalnej, naruszenia nietykalności cielesnej. Do tego już dziś art. 53 (2) i art. 55 polskiego Kodeksu Karnego wskazują, że sąd wymierzając karę powinien brać pod uwagę subiektywną motywację sprawcy i okoliczności sprawy (czyli również fakt, że dane przestępstwo popełnione zostało z powodu istnienia uprzedzeń względem cech osoby pokrzywdzonej)” – podkreśla Ordo Iuris.

Strefy, których nie ma

Źródłem zarzutów o rzekomym tworzeniu w Polsce „stref wolnych od LGBT” są często interpretowane w sposób zmanipulowany uchwały samorządów lokalnych sprzeciwiające się propagowaniu ideologii LGBT. Fałszywe oskarżenia padają także pod adresem Samorządowej Karty Praw Rodzin, która zapewnia realizację konstytucyjnych praw przysługujących rodzinom. Dokument ten jest aktem prawa miejscowego i jako taki nie wpływa na sytuację prawną jakiegokolwiek obywatela.

„SKPR przypomina władzom samorządowym o konieczności ochrony małżeństwa i rodziny zgodnie z przepisami Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (…) W całym dokumencie ani razu nie pojawia się nawet najmniejsza wzmianka o skłonnościach homoseksualnych ani o ruchu LGBT” – podkreśla Ordo Iuris.

Także w uchwałach sprzeciwiających się promowaniu ideologii LGBT nie pada określenie „strefa wolna od LGBT”. Twórcy tych aktów podkreślają, że działania ruchu LGBT „naruszają podstawowe prawa i wolności, gwarantowane w aktach prawa międzynarodowego, kwestionują wartości chronione w polskiej Konstytucji, a także ingerują w autonomię wspólnot religijnych”. Władze lokalne wdrażające wspomniane uchwały zaznaczają jednocześnie, iż żaden organ samorządowy „nie będzie ingerować w prywatną sferę życia polskich rodzin”.

Widać zatem, że prowokacje aktywistów LGBT tworzą fałszywy i krzywdzący obraz Polski na arenie międzynarodowej. Zmanipulowany przekaz podejmują także europejskie instytucje. Niezbędne są zatem działania odkłamujące nieprawdziwy dyskurs narzucany przez radykalne, ideologiczne ruchy.

Filip Bator

Autor jest współpracownikiem organizacji społecznych i mediów o tematyce narodowej.

Źródła:

https://ordoiuris.pl/dzialalnosc-miedzynarodowa/fake-news-o-strefach-wolnych-od-lgbt-przyczyna-powielania-klamstw-na

https://telewizjarepublika.pl/ordo-iuris-pozywa-srodowiska-lgbt,94176.html

Artykuł Tym razem OBWE. Kolejna instytucja powiela fakenewsy o „strefach wolnych od LGBT” pochodzi z serwisu Odfejkuj.info.

Przymus czy możliwość uczestnictwa w lekcjach religii?

Niedoszły prezydent komentował sprawę edukacji religijnej w szkołach na antenie RMF FM. Waldemar Witkowski odnosząc się do postanowień konkordatu dotyczących organizacji lekcji religii w szkołach publicznych oraz zasad uczestniczenia w tych lekcjach przez dzieci, stwierdził: „niech będzie zgoda rodziców, a nie przymus. Tam jest deklaracja, że nie chce się, a powinna być odwrotna deklaracja: Czy chcecie Państwo, żeby była zorganizowana lekcja religii w szkole?” (27:29-29:41).

Zasady organizowania lekcji religii w szkołach

Okazuje się, że były kandydat nie wie, iż jego postulat funkcjonuje już prawie od niemal 30 lat. Przede wszystkim należy wskazać na art. 53 ust. 4 Konstytucji RP z 1997 r., który stanowi:

Religia kościoła lub innego związku wyznaniowego o uregulowanej sytuacji prawnej może być przedmiotem nauczania w szkole, przy czym nie może być naruszona wolność sumienia i religii innych osób.

Ratyfikowana w styczniu 1998 r. umowa międzynarodowa, której wypowiedzenie proponuje Waldemar Witkowski – konkordat – określa w art. 12 ust. 1:

Uznając prawo rodziców do religijnego wychowania dzieci oraz zasadę tolerancji Państwo gwarantuje, że szkoły publiczne podstawowe i ponadpodstawowe oraz przedszkola, prowadzone przez organy administracji państwowej i samorządowej, organizują zgodnie z wolą zainteresowanych naukę religii w ramach planu zajęć szkolnych i przedszkolnych.

Postanowienia aktów wyższego rzędu konkretyzowane są w ustawach i rozporządzeniach. Szczególnie ważne są te drugie, ponieważ są to akty zawierające przepisy zapewniające realizację ustaw. Art. 12 ust. 1 ustawy o systemie oświaty już od 1991 r. wskazuje, że:

Publiczne przedszkola i szkoły podstawowe organizują naukę religii na życzenie rodziców, publiczne szkoły ponadpodstawowe na życzenie bądź rodziców, bądź samych uczniów; po osiągnięciu pełnoletności o pobieraniu nauki religii decydują uczniowie.

Na podstawie art. 12 ust. 2 ustawy o systemie oświaty wydane zostało w 1992 r. rozporządzenie w sprawie warunków i sposobu organizowania nauki religii w publicznych przedszkolach i szkołach. Już w pierwszym paragrafie stanowi ono jasno, jaką procedurę należy przejść, aby dziecko uczęszczało na lekcje religii:

1. W publicznych przedszkolach i oddziałach przedszkolnych w publicznych szkołach podstawowych, zwanych dalej „przedszkolami”, organizuje się naukę religii na życzenie rodziców. W publicznych szkołach podstawowych i szkołach ponadpodstawowych, zwanych dalej „szkołami”, organizuje się naukę religii i etyki:

2.  W szkołach podstawowych – na życzenie rodziców;

3.  W szkołach ponadpodstawowych – na życzenie bądź rodziców, bądź samych uczniów; po osiągnięciu pełnoletności o pobieraniu nauki religii i etyki decydują uczniowie.

4. Życzenie, o którym mowa w ust. 1, jest wyrażane w formie pisemnego oświadczenia. Oświadczenie nie musi być ponawiane w kolejnym roku szkolnym, może jednak zostać zmienione.

5.  Uczestniczenie lub nieuczestniczenie w przedszkolnej albo szkolnej nauce religii lub etyki nie może być powodem dyskryminacji przez kogokolwiek w jakiejkolwiek formie.

Przymus to fejk

Polskie prawo jasno przewiduje możliwość uczęszczania uczniów na religię, nie zaś przymus. Lekcje katechezy organizuje się dopiero po wyrażeniu przez rodziców bądź samych uczniów życzenia uczestniczenia w takich zajęciach. Potwierdza to fakt, że ustawodawca przewidział przepisy, dotyczące zasad organizowania lekcji religii, gdy życzenie uczestnictwa wyrazi zbyt mała liczba uczniów. Zasady te zapisano w paragrafie drugim wspomnianego rozporządzenia:

1.   Przedszkole i szkoła mają obowiązek zorganizowania lekcji religii dla grupy nie mniejszej niż siedmiu uczniów danej klasy lub oddziału (wychowanków grupy przedszkolnej). Dla mniejszej liczby uczniów w klasie lub oddziale (wychowanków w grupie) lekcje religii w przedszkolu lub szkole powinny być organizowane w grupie międzyoddziałowej lub międzyklasowej.

2.   Jeżeli w przedszkolu lub szkole na naukę religii danego wyznania lub wyznań wspólnie nauczających zgłosi się mniej niż siedmiu uczniów (wychowanków), organ prowadzący przedszkole lub szkołę, w porozumieniu z właściwym kościołem lub związkiem wyznaniowym, organizuje naukę religii w grupie międzyszkolnej lub w pozaszkolnym (pozaprzedszkolnym) punkcie katechetycznym.

3.   Jeżeli w grupie międzyszkolnej lub pozaszkolnym (pozaprzedszkolnym) punkcie katechetycznym uczestniczą uczniowie szkół (wychowankowie przedszkoli) prowadzonych przez różne organy, organy te ustalają, w drodze porozumienia, zasady prowadzenia grup lub punktów katechetycznych.

4.  W szczególnie uzasadnionych przypadkach organ prowadzący przedszkole lub szkołę, w ramach posiadanych środków, może – na wniosek kościoła lub związku wyznaniowego – zorganizować nauczanie religii danego wyznania w sposób odmienny niż określony w ust. 1-3.

Postulat Witkowskiego od dawna realizowany

W Polsce nie istnieje przymus uczestniczenia w lekcjach religii w szkole publicznej. Co więcej takich lekcji w szkole w ogóle się nie organizuje, jeśli rodzice bądź sami uczniowie nie wyrażą takiego życzenia. Rozwiązania te wprowadzone zostały niezależnie od konkordatu, którego wypowiedzenie zapowiada Waldemar Witkowski, bowiem regulacja ustawowa i podustawowa została stworzona w latach 1991-1992 podczas, gdy konkordat został podpisany w 1993 r., a ratyfikowany dopiero w 1998 r.

Trudno o bardziej jednoznaczną regulację, a także niezwykle spójną od aktów najwyższej rangi do najniższej. Szkoda, że kandydat na urząd Prezydenta RP swoją wypowiedzią pokazuje, że przekonań nie weryfikuje ze stanem prawnym, postulując wprowadzenie regulacji obecnych w polskim prawie już od wczesnych lat dziewięćdziesiątych.

Łukasz Bernaciński

Autor jest prawnikiem, doktorantem w zakresie nauk prawnych, współpracownikiem organizacji pozarządowych. Prywatnie fan kawy i jeżdżenia w zakrętach szybciej niż na prostej. Po godzinach śpiewa kołysanki i wyszukuje perełki filmowe.

Źródła:

https://www.arslege.pl/zasada-wolnosci-sumienia/k15/a5284/

http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU19980510318/O/D19980318.pdf

https://www.lexlege.pl/ustawa-o-systemie-oswiaty/art-12/

http://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU19920360155

Artykuł Lekcje religii bez przymusu. Kampanijny fakenews [WIDEO] pochodzi z serwisu Odfejkuj.info.

Co naprawdę powiedział Prezydent? [VIDEO]

W toku kampanii wyborczej, prezydent spotkał się z wyborcami w Brzegu. Podczas spotkania Andrzej Duda wskazywał argumenty przemawiające, jego zdaniem, za tym, że ruch LGBT prezentuje poglądy i działania, które można uznać za ideologię. Jeden z argumentów oparty był na porównaniu seksualizacji dzieci w szkole przez ruch LGBT do indoktrynacji ideologicznej polskich dzieci, która miała miejsce w szkołach w okresie Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej. W tym kontekście prezydent mówił o neobolszewizmie, rozumianym jako nowa ideologizacja.

Kaczka dziennikarska DGP

W publikacji DGP stwierdzono, że wyżej opisana wypowiedź Prezydenta odbiła się szerokim echem na całym świecie. Dotarła także rzekomo do Białego Domu, gdzie mogła urazić doradcę Prezydenta USA Donalda Trumpa – Richarda Grennella, który otwarcie wspiera ruch LGBT w USA oraz działa na rzecz globalnego rozwoju tego ruchu. Powyższa sytuacja miała doprowadzić do interwencji Ambasador USA w Polsce Georgette Mosbacher, która pozostaje z Grennellem w bliskich relacjach.

Ambasador zdementowała te pogłoski jeszcze przed opublikowaniem tekstu przez DGP. Podobnie uczynił Rzecznik prasowy Prezydenta RP – Błażej Spychalski. Niestety nie przeszkodziło to dziennikowi w opublikowaniu artykułu mającego z faktami niewiele wspólnego. Tezy zawarte w tekście „Dziennika Gazety Prawnej” zostały, mimo wszystko, powielone między innymi przez Radio Zet, Wirtualną Polskę czy Onet.

Chwiejne fundamenty rzetelnego dziennikarstwa [VIDEO]

W każdym nomen omen amerykańskim „kryminale dziennikarskim” musi pojawić się scena, w której główny bohater potwierdza uzyskane informacje u drugiego źródła. Jeśli rozmowa nie przebiega po myśli dziennikarza, redaktor naczelny konsultuje się ze sztabem prawników, który z kolei stwierdza, że bez poświadczenia prawdziwości przedstawionych informacji  przez bohatera artykułu, nie mogą tego tekstu opublikować. W zależności od inwencji scenarzysty, dziennikarz musi uciec się do fortelu, by wydobyć przyznanie się albo namawia kluczowych świadków do otwartej wypowiedzi dla mediów w celu uzyskania niezbitych dowodów.

W opisywanym wypadku dwa źródła zgodnie zdementowały informacje zawarte w tekście. Co więcej dokładnie tydzień po publikacji artykułu doszło do spotkania prezydenta RP z prezydentem USA, a jednym z głównych tematów rozmowy było zwiększenie obecności wojsk USA w Polsce. Gdyby doniesienia DGP były prawdą do takiego spotkania nie mogłoby dojść, a już na pewno nie byłaby możliwa rozmowa o zwiększeniu militarnego wsparcia USA dla Polski.

Cała ta sytuacja powinna skłaniać do przemyśleń przede wszystkim czytelników, którzy mogą czuć się oszukani opublikowaniem artykułu po zdementowaniu informacji w nim zawartych, bez podania motywów takiej decyzji. Sam również zachodzę w głowę, co się stało z pokoleniem dziennikarzy wychowanych na amerykańskich filmach, że zapomnieli o fundamencie rzetelnego dziennikarstwa?

Łukasz Bernaciński

Autor jest prawnikiem, doktorantem w zakresie nauk prawnych, współpracownikiem organizacji pozarządowych. Prywatnie fan kawy i jeżdżenia w zakrętach szybciej niż na prostej. Po godzinach śpiewa kołysanki i wyszukuje perełki filmowe.

Źródła

https://wiadomosci.dziennik.pl/polityka/artykuly/7745308,lgbt-richard-grennell-ambasada-usa-donald-trump-andrzej-duda-slowa.html

https://edgp.gazetaprawna.pl/e-wydanie/57294,17-czerwca-2020/70739,Dziennik-Gazeta-Prawna.html/723471,Fort-Trump-i-LGBT-O-czym-zapomnial-Andrzej-Duda.html

https://www.tysol.pl/a49576-Ambasada-USA-prostuje-klamstwa-wiodacych-mediow-tym-razem-o-wzywaniu-Dudy-na-dywanik-ws-LGBT-?fbclid=IwAR1pO05ikkhvX2jZgN9Sb02RKFe-AX8bl4d3IlEdb0LwpRgUDaPjoqVitSE

Artykuł Fakenews zdementowany przed publikacją. Nie było interwencji w sprawie wypowiedzi prezydenta [VIDEO] pochodzi z serwisu Odfejkuj.info.

Prawda według „Komsomolskiej Prawdy”

Jedna z największych rosyjskich gazet wskazała Polskę jako jednego z agresorów z 1941 r. Według grafiki, Polska miała przekazać hitlerowskim Niemcom 621 sztuk uzbrojenia, 40 czołgów i 130 samolotów. Z artykułu można się także dowiedzieć, że w inwazji brał udział rzekomy „Góralski Oddział SS”.

Sposób na politykę zagraniczną

Celem prowadzenia tego typu szokującej polityki, zakłamującej prawdę, może być destabilizacja Zachodu. Poddanie w wątpliwość kwestii historycznych stojących u podstaw funkcjonowania wielu krajów w Europie (w tym Polski), poprzez nadanie im charakteru współwinnych II wojnie światowej, sprawia, że społeczności zaczynają wątpić w historię, w siebie i tym samym w funkcjonujący ład, co powoduje, że zaczynają poszukiwać prawdy na nowo. To znowu staje się polem do działania różnego rodzaju sił polityczno-ideologicznych, które chętnie pomagają w odnalezieniu „rosyjskiej prawdy”. Praktyki takie sprawiają, że poprzez destabilizację w krajach zachodnich, pozycja Rosji w Europie i na świecie powiększa się. Ponadto, tworzy to obraz Rosji jako strony poszkodowanej w II wojnie światowej, co w przyszłości (nikt nie wie czego się spodziewać) może stać się zaczynem do prób uzyskania różnego rodzaju korzyści, ze względu na nieprawdziwe, ale wpojone narodom przeświadczenie o szkodach jakie spowodowały inne strony.

Historia kołem się toczy

To nie pierwszy raz, kiedy Rosja próbuje zakłamać historię, odbijając ją w swoim krzywym zwierciadle. Podobna sytuacja ma miejsce w kwestii mordu dokonanego w Katyniu na polskich oficerach, od którego (pomimo winy) Rosja często umywa ręce. Tego typu polityczne zagrywki dowodzą jednocześnie, jaki obraz świata wpajany jest ludziom w trakcie trwania rosyjskiego procesu edukacyjnego oraz to, jaki obraz siebie samych mają Rosjanie.

Nasz

Źródła:

https://www.stefczyk.info/2020/06/22/kolejna-obrzydliwa-manipulacja-rosyjskich-mediow-wedlug-nich-polacy-w-1941-roku-wraz-z-hitlerem-zaatakowali-zsrs/https://dorzeczy.pl/kraj/144295/najwieksza-rosyjska-gazeta-szokuje-klamstwo-katynskie-kwitnie.html

https://dorzeczy.pl/kraj/144295/najwieksza-rosyjska-gazeta-szokuje-klamstwo-katynskie-kwitnie.html

Artykuł Polska napadła na ZSRR? II wojna światowa w rosyjskim krzywym zwierciadle pochodzi z serwisu Odfejkuj.info.