Rezolucja wychodząca od krytyki wyroku TK rozszerza się coraz bardziej na wątki zupełnie niezwiązane z przedmiotowym orzeczeniem, za to bardzo istotne z punktu widzenia lewicowych postulatów. Co więcej, w wielu przypadkach tworzy alternatywną rzeczywistość bądź posługuje się przyjętymi już fake newsami jak np. tym o „strefach wolnych od LGBT”. Jak trafnie zauważył poseł PiS Sebastian Kaleta, rezolucja nie ma zbyt wiele wspólnego z rzeczywistością, jest za to pełna najmodniejszych lewicowych postulatów.

Pierwszy fake news pojawia się już w nazwie rezolucji tj. „Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 26 listopada 2020 r. w sprawie faktycznego zakazu aborcji w Polsce”. Nieprawdą jest twierdzenie, jakoby wyrok TK znosił całkowicie możliwość legalnego przeprowadzenia aborcji w Polsce. W rzeczywistości orzeczenie wyeliminowało jedynie jedną z ustawowych przesłanek tzw. przesłankę eugeniczną aborcji. Nie uległy natomiast żadnym zmianom pozostałe warunki ustawowe, w których aborcja jest dopuszczalna tzn. przypadek, gdy ciąża stanowi zagrożenie dla życia i zdrowia kobiety, a także zachodzi uzasadnione podejrzenie, że ciąża jest następstwem czynu zabronionego np. gwałtu.   

Przykładem całkowitego zakłamania rzeczywistości jest stwierdzenie, iż demonstracje miały charakter pokojowy, a za akty agresji odpowiadają nacjonalistyczni chuligani. Jak czytamy w treści rezolucji „28 października wicepremier Jarosław Kaczyński wezwał wszystkich do obrony tradycyjnych polskich wartości oraz kościołów za wszelką cenę, co doprowadziło do agresji nacjonalistycznych chuliganów na demonstrantów”. Nietrudno zauważyć, iż powyższe twierdzenie nie ma żadnego odzwierciedlenia w rzeczywistości. Obrońcy Świątyń w odróżnieniu od demonstrantów nie podejmowali bowiem żadnych agresywnych działań ani nie zmierzali do siłowej konfrontacji z protestującymi. Ograniczali się jedynie do modlitwy oraz do zabezpieczania Kościołów przed profanacjami. Niejednokrotnie to właśnie oni byli ofiarami fizycznej agresji lewicowych chuliganów. Mimo to rezolucja nie zawiera nawet wzmianki o niszczeniu przez demonstrantów fasad świątyń, zakłócaniu nabożeństw czy werbalnych, a nawet fizycznych atakach na księży. Czyni za to protestujących ofiarami wyimaginowanych ataków.  

Oskarżenia padają także pod adresem Policji, rzekomo nadużywającej siły w wobec protestujących. W rezolucji można przeczytać, iż funkcjonariusze organów ścigania stosowali nadmierną siłę i przemoc fizyczną przeciwko pokojowym demonstrantom. W rzeczywistości sytuacja wygląda jednak zupełnie inaczej. Przykładowo w czasie jednej z demonstracji część protestujących, zebranych przy ul. Mickiewicza zaatakowała funkcjonariuszy, rzucając w nich kamieniami i usiłując przerwać policyjny kordon. Jak poinformowała na Twitterze warszawska Policja, w celu przywrócenia porządku użyto jednostkowo gazu pieprzowego i siły fizycznej, wcześniej natomiast wielokrotnie wzywano zgromadzonych do zachowania zgodnego z prawem i nieatakowania funkcjonariuszy. Ponadto, gdy rozpoczął się przemarsz Policja dbała o bezpieczeństwo uczestników, wstrzymując ruch pojazdów, aby uniknąć niebezpiecznych sytuacji.

W treść rezolucji został także wpleciony, zupełnie przedmiotowo niezwiązany z wyrokiem wątek dotyczący LGBT. Fake newsem jest sformułowanie, iż od początku 2019 r. ponad 80 samorządów w Polsce przyjęło uchwały przeciwko osobom LGBTI+. W rzeczywistości nie ma ani jednej takiej uchwały, ponieważ tzw. Samorządowe Karty Praw Rodzin nie były kierowane przeciwko żadnym osobom, a jedynie wyrażały sprzeciw wobec określonej ideologii i jej faktycznych implikacji. W ocenie PE Samorządowe Karty Praw Rodzin miały także rzekomo dyskryminować w szczególności rodziny niepełne oraz rodziny i osoby LGBTI+, choć w tych dokumentach nie ma żadnych zapisów, z których można wyciągnąć powyższe wnioski. Ponadto z treści rezolucji wynika także, iż uchwały miały ograniczać swobodny przepływ obywateli UE, choć nie wiadomo, w jaki sposób, ponieważ nie wynika to ani z treści uchwał, ani też uchwały nie dostarczają podstaw do takich ograniczeń. Być może posłużył temu wzmiankowany w tekście rezolucji bardzo popularny już na zachodzie fake news o „strefach wolnych od LGBT”.

Tekst rezolucji utrzymany jest jednoznaczny ideologicznie, a komentarz do wydarzeń w Polsce zupełnie nieadekwatny do rzeczywistości. Forsowanie lewicowej ideologii, tak jak w przypadku protestów dalekie jest od jakiejkolwiek merytoryki, oparte za to na emocjach, podsycanych dodatkowo chwytliwymi fake newsami. 

Maciej Węglarz

Źródła:

https://www.tysol.pl/a57411-HIT-Wg-rezolucji-PE-Samorzadowa-Karta-Praw-Rodzin-ogranicza-przeplyw-obywateli-UE-z-grupy-LGBTI

https://www.europarl.europa.eu/doceo/document/TA-9-2020-0336_PL.html

https://www.polsatnews.pl/wiadomosc/2020-11-26/rezolucja-pe-ws-aborcji-w-polsce-prezes-tk-komentuje/

https://www.tvp.info/50463966/aborcja-agresywny-tlum-zaatakowal-policjantow-kamieniami

https://wizjer.press/2020/11/30/rezolucja-pe-na-temat-aborcji-w-polsce-zawiera-ordynarne-fake-newsy-top-7-absurdalnych-cytatow

https://wpolityce.pl/polityka/528800-co-znalazlo-sie-w-przyjetej-przez-pe-rezolucji-sprawdz

Tekst ukazał się na portalu odfejkuj.info.

Artykuł FAKE NEWSOWA, PROABORCYJNA REZOLUCJA PE. KTO WYMYŚLA ALTERNATYWNĄ RZECZYWISTOŚĆ? pochodzi z serwisu Odfejkuj.info.

Popołudniem 22 października 2020 r. Trybunał Konstytucyjny orzekał w sprawie wniesionej przez grupę 119 posłów pod przewodnictwem posłów doktora Bartłomieja Wróblewskiego oraz Piotra Uścińskiego jeszcze w 2019 roku. Kontrowersyjne posiedzenie dotyczyło przesłanek dopuszczalności przerywania ciąży, dotyczącej sytuacji, gdy badania prenatalne lub inne przesłanki medyczne wskazują na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia albo nieuleczalnej choroby zagrażającej życiu dziecka (wynikająca z artykułu 4a ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 7 stycznia 1993 roku o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności ciąży. Wnioskodawcy zakwestionowali zgodność z Konstytucją przesłanki wyżej opisanej przesłanki jako legalizującej praktyki eugeniczne w stosunku do dziecka jeszcze nieurodzonego, odmawiając mu poszanowania i ochrony godności człowieka. Parlamentarzyści podnieśli szereg dodatkowych okoliczności pozwalających stwierdzić niezgodność wskazanego przepisu z normami wynikającymi z Konstytucji RP. Przede wszystkim można wskazać tu uzależnienie ochrony prawnej życia dziecka poczętego od stanu jego zdrowia, co stanowiło bezpośrednią dyskryminację, a także legalizację przerywania ciąży bez dostatecznego usprawiedliwienia koniecznością ochrony innej wartości, prawa lub wolności konstytucyjnej, a także posługiwania się przy tym nieokreślonymi kryteriami tej legalizacji, naruszając w ten sposób gwarancje konstytucyjne dla życia ludzkiego. 

Trybunał w pełnym składzie (przy dwóch zdaniach odmiennych) orzekł, że wyżej wspomniana przesłanka jest niezgodna z treścią Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej (konkretnie TK miał na myśli artykuł 30 oraz artykuł 38 Konstytucji RP).

Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego ma charakter ostateczny (co wynika z artykułu 190 ust. 1 Konstytucji RP), a więc nie podlega podważeniu. Orzeczenie wchodzi w życie z dniem publikacji w Dzienniku Ustaw, za co odpowiedzialny jest Prezes Rządowego Centrum Legislacji.

Czy orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego delegalizuje aborcję na terenie Rzeczypospolitej?

To często pojawiający się fakenews, zwłaszcza widoczny wśród transparentów obecnych na ulicznych protestach. Tak jak napisałem we wstępie, wyrok Trybunału uznał za niekonstytucyjną jedną z trzech obecnych w ustawie przesłanek. Wciąż funkcjonują przesłanka pozwalająca na uchylenie konstytucyjnej ochrony życia dziecka, w sytuacji, gdy ciąża jest wynikiem czynu zabronionego (artykułu 4a ust. 1 pkt 3 ustawy), a także przesłanka pozwalająca na uchylenie konstytucyjnej ochrony życia dziecka, w sytuacji, gdy ciąża stanowi zagrożenie dla życia lub zdrowia matki (artykułu 4a ust. 1 pkt 1 ustawy). Co ważne podkreślenia, dotyczy to zarówno przypadków, gdy choroba czy ciężka wada dziecka stwarza niebezpieczeństwo dla organizmu matki, jak również sytuacji, w których ciąża jest niebezpieczna ze względu na ciężki stan zdrowia matki. Niezależnie od tego, ogólne przepisy prawa karnego dotyczące stanu wyższej konieczności pozwalają na uchylenie ochrony dziecka także, gdy zdiagnozowana u niego wada genetyczna zagraża rodzeństwu podczas ciąży mnogiej.

Poprzednio na łamach Odfejkuj.info pisaliśmy także o fakenewsie dotyczącym nieważności orzeczenia ze względu na niedopatrzenie prof. Krystyny Pawłowicz:

www.odfejkuj.info/kolejny-fakenews-dotyczacy-orzeczenia-trybunalu-konstytucyjnego/

oraz związanych z orzeczeniem manipulacjach:

Źródła:

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r.

Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 maja 1997 r., K 26/96

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 września 2008 r., K 44/07

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 lica 2010 r., K 63/07

Wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 października 2020, K 1/20

Ustawy z dnia 7 stycznia 1993 roku o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności ciąży 

https://trybunal.gov.pl/postepowanie-i-orzeczenia/wyroki/art/11300-planowanie-rodziny-ochrona-plodu-ludzkiego-i-warunki-dopuszczalnosci-przerywania-ciazy

https://ordoiuris.pl/ochrona-zycia/trybunal-konstytucyjny-za-zyciem-aborcja-eugeniczna-sprzeczna-z-konstytucja

https://www.rp.pl/Rzecz-o-prawie/311029946-Dariusz-Pluta-A-jezeli-ten-wyrok-poszerza-kompromis-aborcyjny.html

https://polskatimes.pl/trybunal-konstytucyjny-aborcja-eugeniczna-jest-niezgodna-z-konstytucja-rp-kiedy-orzeczenie-zostanie-opublikowane-w-dzienniku/ar/c1-15254076

https://oko.press/lista-hanby-oto-poslowie-pis-i-konfederacji-ktorzy-doprowadzili-do-zakazu-aborcji-w-polsce/

Fot. www.trybunal.gov.pl

Artykuł Pierwszy kurz opadł – o co chodzi z orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego? pochodzi z serwisu Odfejkuj.info.

24 października w Myśliborzu (woj. zachodniopomorskie) na wzór Warszawy, odbył się protest przeciwników wyroku Trybunału Konstytucyjnego dot. aborcji eugenicznej. Na ulice wyszło ok. 150 osób, które rozpoczęły manifestację. Wbrew opiniom uczestników, protest nie przebiegał spokojnie. Dało się słyszeć m.in. wulgarne hasła skandowane przez manifestujących. W trakcie demonstracji miało miejsce również pobicie księdza – proboszcza lokalnej parafii przez jednego z protestujących, chorego na COVID-19. Zdarzenie miało miejsce w pobliżu stacji benzynowej i zostało uwiecznione przez obserwatorów. Nagranie sytuacji opublikował na swoim profilu na Twitterze Dariusz Matecki – radny Rady Miasta Szczecina. Na filmie widzimy napastnika atakującego księdza proboszcza.

Sprawca ataku na księdza zatrzymany został w czwartek, o czym poinformowała Prokuratura Okręgowa w Szczecinie. W komunikacie Prokuratury czytamy, że: „W toku czynności procesowych ustalono, iż podejrzany publicznie i bez powodu, okazując rażące lekceważenie porządku prawnego poprzez zadawanie licznych ciosów spowodował u pokrzywdzonego obrażenia głowy, twarzy, żeber oraz kierował wobec pokrzywdzonego słowa wulgarne i uznane za obraźliwe”. Czyn został zakwalifikowany przez Prokuraturę Okręgową jako „przestępstwo stosowania przemocy z powodu przynależności wyznaniowej, spowodowania obrażeń ciała pokrzywdzonego, znieważenia pokrzywdzonego, zmuszania przemocą do określonego zachowania, naruszenia miru domowego (chodzi o zamknięte pomieszczenia stacji benzynowej – PAP)”. 

Warto zaznaczyć, że napastnik nie przerwał ataku na proboszcza pomimo jego ukrycia się przed atakującym w pomieszczeniach stacji benzynowej. Według informacji śledczych, napastnik miał świadomość, że jego ofiarą jest ksiądz. 

Ponadto napastnikowi, biorącemu udział w strajku przeciw wyrokowi TK, postawiono również zarzut bezpośredniego narażenia na zarażenie wielu osób, ponieważ biorąc udział w manifestacji miał świadomość, że choruje na COVID-19, wywołany przez koronawirusa, którym był zakażony. 

Napastnik uczestniczący w proteście był według informacji Prokuratury wielokrotnie karany. Grozi mu do 10 lat więzienia za popełnione czyny. Prokurator skierował również wniosek o osadzenie oskarżonego w areszcie tymczasowym przez okres trzech miesięcy.

Dystans społeczny nie jest zachowany

Nie jest to jedyny dowód na wielkie zagrożenie jakim są duże zbiorowiska ludzi w trakcie trwania pandemii koronawirusa. Przed niebezpieczeństwem ostrzegał również dr nauk medycznych Paweł Rajewski, prof. WSG oraz wojewódzki konsultant ds. chorób zakaźnych, który na antenie TVP 3 Bydgoszcz informował, że: „Protestujący noszą maseczki, ale nie zawsze prawidłowo, dystans społeczny nie jest zachowany, więc jest ryzyko wzrostu zakażeń. Mimo, że w większości są to młode osoby i mimo, że mogą przejść covid bezobjawowo to właśnie ci, bezobjawowi pacjenci są głównym źródłem zakażeń dla innych, szczególnie dla osób starszych”. 

Potwierdzenie tych słów znaleźć możemy nawet wśród przedstawicieli lewicy. Poseł Katarzyna Lubnauer na swoim profilu na Twitterze wyraźnie zasygnalizowała problem dużych skupisk – w tym wypadku w tramwajach 1 listopada.

Kwestią niezwykle ważną jest uświadamianie uczestników o niebezpieczeństwie, które płynie z gromadzenia się w dużych skupiskach. Wciąż zdarzają się osoby, które nie dotrzymują obowiązku zasłaniania ust i nosa w przestrzeni publicznej. Zdjęcia przedstawiające takie osoby ukazały się w ostatnim czasie na portalu internetowym radia RMF FM.

O niebezpieczeństwie zakażenia koronawirusem podczas protestów poinformował również Premier Mateusz Morawiecki, który podczas konferencji prasowej wskazał na sytuację, która miała miejsce po fali protestów w USA. Na wykresie prezentowanym podczas konferencji widzieliśmy drastyczny wzrost zachorowań, który miał miejsce w USA ok. tygodnia po protestach Black Lives Matter.

Pomimo kampanii informujących o negatywnych skutkach zgromadzeń, w mediach pojawia się bardzo dużo informacji o braku negatywnych skutków protestów. Najciekawszym zjawiskiem jest jednak zrzucanie odpowiedzialności za zwiększającą się liczbę zachorowań na Kościół, z całkowitym pominięciem innych źródeł dodatkowych zakażeń.

W tej sytuacji pozostaje nawoływanie o rozsądek w podejmowaniu działań oraz odkłamywanie rzeczywistości pełnej fake newsów.

Michał Naszkiewicz

Źródła:

https://twitter.com/

https://www.gosc.pl/doc/6594852.Wiedzial-ze-ma-koronawirusa-poszedl-na-protest-i-pobil-ksiedza

https://bydgoszcz.tvp.pl/50562996/dr-pawel-rajewski-obecnie-kazde-zgromadzenie-ludzi-na-malym-obszarze-jest-niebezpieczne

https://www.rmf24.pl/raporty/raport-strajk-kobiet/news-wielotysieczne-blokady-w-calej-polsce-strajk-kobiet-protesto,nId,4816672

https://www.wp.pl/?s=https%3A%2F%2Fwiadomosci.wp.pl%2Fprotesty-kobiet-a-koronawirus-premier-mowi-o-zagrozeniu-sa-badania-z-usa-6570310155139872a&nil&src01=6a4c8&c=96

fot. YouTube – Pyta.pl

Artykuł Protesty Strajku Kobiet niegroźne epidemiologicznie? To fake news pochodzi z serwisu Odfejkuj.info.

Fakenews

Powyższy fotomontaż opiera się o fotografie przedstawiającą okno życia radomskiego Caritasu. To nie jest pierwsza sytuacja, gdy Caritas Diecezji Radomskiej stał się celem ataku dezinformacyjnego. Opisywany fotomontaż najprawdopodobniej został wykonany jeszcze w roku 2016, gdy napis nad Oknem „Mamo – pozwól mi żyć!”, został zamieniony na „Nie przyjmujemy noworodków z wadami genetycznymi!!! Brak chętnych na adopcję.”. Wtedy ogólnopolski Caritas wydał oficjalne oświadczenie, w którym ustosunkował się do fakenewsa: „W dniu 11.10.2016 w internecie rozpowszechnione zostało zmanipulowane zdjęcie przedstawiające Okno Życia Caritas Radomskiej. Napis „MAMO – pozwól mi żyć” zamieniono na napis „OKNO ŻYCIA – nie przyjmujemy dzieci z wadami genetycznymi!!! – brak chętnych na adopcję”.”

Tym razem ogólnopolski Caritas ustosunkował się do fałszywych informacji na swoim koncie na Twitterze. Profil zamieścił wpis ostrzegający: „przed fałszywymi informacjami i zdjęciami dotyczącymi Okien Życia, szerzącymi nieprawdę, że nie są do nich przyjmowane dzieci z wadami genetycznymi. #OknaŻycia są otwarte dla wszystkich dzieci. W 61 Okna życia opiekę znalazło już 112 dzieci.”

Okno życia

Okno to bezpieczne miejsce, w którym matka może pozostawić anonimowo swoje nowo narodzone dziecko. Okno otwiera się od zewnątrz, jest w nim zamontowane ogrzewanie i wentylacja. Po otwarciu włącza się alarm, który wzywa opiekujące się oknem osoby – najczęściej są to zakonnice. Potem niezwłocznie uruchamiane są procedury medyczno-administracyjne, to znaczy powiadomione zostają pogotowie ratunkowe i sąd rodzinny.

Okna Życia nie zastępują szpitali, gdzie matka może pozostawić noworodka zrzekając się praw rodzicielskich, ale są alternatywą dla porzucenia dziecka na śmietniku i pozbawienia go opieki, zwłaszcza przez matki ukrywające ciążę. Niestety, wciąż zdarzają się przypadki pozostawienia niemowląt w przypadkowych miejscach, gdzie grozi im śmierć z wychłodzenia, dlatego apelujemy o rozpowszechnianie informacji o Oknach. W Okna Życia prowadzonych przez Caritas Polska znaleziono ponad 110 dzieci.

Pełna lista ponad 60 okien życia znajduje się na stronie: www.caritas.pl/projekty/okna-zycia/

Źródła:

https://www.facebook.com/photo.php?fbid=3496186077115839&set=a.307204266014052&type=3&theater

https://caritas.pl/projekty/okna-zycia/

www.diecezja.radom.pl/okno-zycia/

Fot. Caritas

Artykuł Fakenews wymierzony w Okno Życia Caritas pochodzi z serwisu Odfejkuj.info.

Strajk kobiet twierdzi, że zaostrzono karę za aborcję

Portal gazeta.pl opublikował artykuł poświęcony protestom przeciwko rzekomemu zaostrzeniu kary za nielegalne przeprowadzenie aborcji, które miało zostać wprowadzone na mocy – przeprowadzonej w ramach „tarczy 4.0” – noweli Kodeksu karnego. Autorzy tekstu, nie analizując zmian, które faktycznie zostały przeprowadzone w Kodeksie karnym w ramach „tarczy antykryzysowej 4.0”, wskazują jedynie, że ich skutkiem miałoby być podwyższenie kary za aborcję. Na potwierdzenie tej tezy przywołują wypowiedź dr. Mikołaja Małeckiego z Katedry Prawa Karnego Uniwersytetu Jagiellońskiego dla TVN.

Ministerstwo Sprawiedliwości dementuje

Tego rodzaju informacje zostały zdementowane przez Ministerstwo Sprawiedliwości. W wywiadzie udzielonym dla portalu wp.pl podsekretarz stanu w MS Marcin Warchoł stwierdził m.in., że, po nowelizacji, kary „pozostają dokładnie takie same jak te, które zostały ustalone w 1997 roku. Nadal aborcję czy błędy lekarskie będzie można karać grzywną lub ograniczeniem wolności. Zresztą przez ponad 23 lata obowiązywania Kodeksu Karnego nikt nie poszedł za błędy lekarskie ani za dokonanie aborcji do więzienia”. W tym samym wywiadzie M. Warchoł stwierdził, że „nowy przepis sprawi, że sędzia z łagodnego wyroku będzie musiał się wytłumaczyć”.

Tak więc, czy przedmiotowa nowela zaostrzyła kary czy tylko zmieniła sposób ich wymierzania?

Kto ma rację?

Na mocy art. 38 Ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID-19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID-19 – określanej, jako „tarcza antykryzysowa 4.0.” – nadano nowy kształt art. 37a Kodeksu karnego.

Zgodnie z aktualnym brzmieniem przepisu art. 37a § 1 k.k., jeżeli przestępstwo jest zagrożone tylko karą pozbawienia wolności nieprzekraczającą 8 lat, a wymierzona za nie kara pozbawienia wolności nie byłaby surowsza od roku, sąd może zamiast tej kary orzec karę ograniczenia wolności nie niższą od 3 miesięcy albo grzywnę nie niższą od 100 stawek dziennych, jeżeli równocześnie orzeka środek karny, środek kompensacyjny lub przepadek. Rozwiązania tego nie stosuje się do sprawców, którzy popełniają przestępstwo działając w zorganizowanej grupie albo związku mających na celu popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego oraz do sprawców przestępstw o charakterze terrorystycznym (art. 37a § 2).

Omawiany przepis jest zamieszczony w rozdziale IV Kodeksu karnego, zatytułowanym „Kary”. Jednocześnie jego funkcją – na co zwracano uwagę przed nowelizacją dokonaną na mocy „tarczy antykryzysowej 4.0” – jest szersze umożliwienie sądowi wymierzającemu karę zastosowania kar wolnościowych, w miejsce kary pozbawienia wolności. Zresztą taki też był cel ustawodawcy, na co wskazano w uzasadnieniu rządowego projektu ustawy, na mocy której w marcu 2015 r. wprowadzono do Kodeksu karnego art. 37a. Stwierdzono w nim wprost, że „przepis ten stanowi dyrektywę sądowego wymiaru kary, która skłania sądy do orzekania zamiast kary pozbawienia wolności kar wolnościowych”.

W dotychczasowej doktrynie natura prawna art. 37a k.k. co prawda wzbudza kontrowersje, sprowadzające się do poszukiwania odpowiedzi na pytanie, czy stanowi on jedynie dyrektywę wymiaru kary czy też współwyznacza ustawowe zagrożenie przewidziane za dany typ przestępstwa. Jednak cel wprowadzonej na jego mocy instytucji pozostaje jasny. Jest nim ograniczenie stosowania kary pozbawienia wolności (zarówno bezwzględnej, jak i z warunkowym zawieszeniem jej wykonania) na rzecz kar wolnościowych. Optykę tę przyjmuje także orzecznictwo. Przykładowo Sąd Apelacyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 10 października 2019 r., sygn. akt II AKa 260/19, stwierdził, że przepis art. 37a k.k. „poszerza luz decyzyjny sądu”, co w praktyce oznacza – jak wskazał Sąd Apelacyjny w Warszawie – że korzystając z tych rozwiązań „sąd za każdym razem obowiązany jest do indywidualnego podejścia i całościowego przeanalizowania konkretnego przypadku”.

Uwagi te pozostają w pełni aktualne w stosunku do obowiązującego stanu prawnego. Oczywiście, ustawodawca znacząco rozbudował instytucję orzeczenia kary grzywny lub ograniczenia wolności zamiast kary pozbawienia wolności, jednak nie zmienił jej istotny – a więc nadal jej głównym celem jest promowanie kar wolnościowych, a sąd może, ale nie musi skorzystać z art. 37a Kodeksu karnego. Już z tego względu stawiane wobec noweli dokonanie „tarczą antykryzysową 4.0.” zarzuty, są bezpodstawne.

Sąd może łagodniej potraktować aborcję

Mówiąc inaczej, ustawodawca nie zaostrzył sankcji grożących za jakiekolwiek przestępstwa – w tym za dokonanie aborcji wbrew przepisom ustawy. Sąd nadal ma możliwości wymierzenia za tego rodzaju przestępstwo kary grzywny lub kary wolnościowej, czyni to jednak na nieco innych, niż dotychczas zasadach. Stwierdzenie, że za „teraz za aborcję grozi tylko więzienie” jest nieprawdziwe.

Przede wszystkim należy podkreślić, że mechanizm uregulowany w art. 37a Kodeksu karnego znajdzie zastosowanie „tylko” do przestępstw, które zostały zagrożone karą pozbawienia wolności (zarówno z warunkowym, jak i bez warunkowego zawieszenia) nieprzekraczającą 8 lat. Stąd aktualnie zakres art. 37a k.k. nie obejmuje przestępstw zagrożonych kararami alternatywnymi, a więc np. pozbawieniem wolności i jej ograniczeniem.

W tym kontekście należy zauważyć, że podstawowy tym przestępstwa przerwania ciąży za zgodą kobiety, ale wbrew przepisom ustawy, stypizowany w art. 152 § 1 k.k. został przez ustawodawcę zagrożony karą pozbawienia wolności tylko do lat 3. Stąd znowelizowany przepis art. 37a k.k. może znaleźć zastosowanie w przypadku skazania za tego rodzaju przestępstwo aborcji, podobnie jak przed nowelizacją.

W związku z powyższym, karząc za przerwanie ciąży za zgodą kobiety, ale wbrew przepisom ustawy, sąd ma prawo wymierzyć karę ograniczenia wolności nie niższą od 3 miesięcy albo grzywnę nie niższą od 100 stawek dziennych. Jednak skorzystanie z tej możliwości zostało obwarowane dwoma warunkami: chęcią wymierzenia przez sąd kary do roku pozbawienia wolności (kwestia to powinna zostać wyjaśniona w uzasadnieniu wyroku) oraz orzeczeniem środka karnego (zob. art. 39 k.k.) lub środka kompensacyjnego.

Zasady te znajdą zastosowanie do pozostałych przepisów Kodeksu karnego odnoszących się do przestępstwa aborcji, tj. udzielenie kobiecie ciężarnej pomocy w przerwaniu ciąży z naruszeniem przepisów ustawy lub nakłanianie ją do tego (art. 152 § 2 k.k.) oraz dopuszczenia się tego czynu w przypadku, gdy dziecko poczęte osiągnęło zdolność do samodzielnego życia poza organizmem kobiety ciężarnej (art. 152 § 3 k.k.), a także do stosowania przemocy wobec kobiety ciężarnej lub do przerywania ciąży w inny sposób bez jej zgody albo doprowadzenia kobiety przemocą, groźbą bezprawną lub podstępem kobietę ciężarną do przerwania ciąży (art. 153 § 1 k.k.). Spoza zakresu art. 37a pozostaje wyłączony jedynie typ kwalifikowany ostatniego z tych przestępstw (art. 153 § 2 k.k.), ale tak było również przed nowelizacją.

Mówiąc inaczej – ustawodawca nowelizując w ramach „tarczy antykryzysowej 4.0.” Kodeks karny nie zaostrzył kar przewidzianych za aborcję, a jedynie zmienił jedną z zasad ich wymierzania. Sąd nadal będzie mógł zarówno zastosować wobec sprawcy grzywnę, jak i ograniczenie wolności oraz inne środki przewidziane dla tego rodzaju przestępstw w Kodeksie karnym.

Konrad Dyda

Autor jest prawnikiem i kanonistą, doktorantem w Katedrze Prawa Wyznaniowego KUL. Specjalizuje się w prawie wyznaniowym, jako prawnik współpracuje z kancelariami prawnymi w kraju i za granicą.

Źródła:

https://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114884,26066922,kobiety-znow-wyjda-na-ulice-beda-protestowac-przeciw-zaostrzeniu.html

https://tvn24.pl/polska/zmiany-w-kodeksie-karnym-w-tarczy-antykryzysowej-40-zaostrzenie-kar-na-przyklad-za-aborcje-4615670

https://wiadomosci.wp.pl/marcin-warchol-nowelizacja-nie-zaostrza-przepisow-to-tylko-modyfikacja-fragmentu-kodeksu-karnego-6524707332576897a?fbclid=IwAR0zY6dk-TWzXk7EMnGhvIlMuPPUh7jZv1oD1CF64Q3jqZaixM6728D8p2Y

http://orka.sejm.gov.pl/proc9.nsf/ustawy/382_u.htm

https://www.lexlege.pl/kk/art-37a/

http://www.sejm.gov.pl/Sejm7.nsf/PrzebiegProc.xsp?nr=2393

https://www.arslege.pl/przerwanie-ciazy-za-zgoda-kobiety/k1/a182/

https://www.arslege.pl/katalog-srodkow-karnych/k1/a39/

http://statystyka.policja.pl/st/kodeks-karny/przestepstwa-przeciwko/63422,Przerwanie-ciazy-bez-zgody-kobiety-art-153.html

Artykuł Kary za aborcję nie będą zaostrzone. Fake news „Wyborczej” i Strajku Kobiet [TABELA] pochodzi z serwisu Odfejkuj.info.

Pokrętna egzegeza

Autor tekstu na początku przytacza fragment Księgi Wyjścia: „Gdyby mężczyźni ,bijąc się, uderzyli kobietę brzemienną, powodując poronienie, ale bez jakiejkolwiek szkody, to [winny] zostanie ukarany grzywną, jaką nałoży mąż tej kobiety, i wypłaci ją za pośrednictwem sędziów polubownych” (Wj 21,22). Miałoby to udowadniać domniemany brak traktowania nienarodzonego dziecka na równi z osobą dorosłą. Fragment ten nie rozstrzyga jednak tej kwestii, ale pokazuje praktyczny sposób wymierzania kary osobie, która skrzywdziła drugiego człowieka. Oprócz tego, przytoczone zdanie nie dotyczy intencjonalnego uśmiercenia nienarodzonego dziecka. Ojcowie Kościoła wyjaśniają ten fragment w kontekście sytuacji, gdy ciężarna kobieta próbuje rozdzielić bijących się mężczyzn i przez przypadek zostaje ugodzona w taki sposób, że następuje poronienie.  

Ponadto, powyższe sformułowanie jest wyrazem starotestamentalnego sposobu podejścia do kwestii moralnych, który został później skorygowany przez Jezusa Chrystusa. Księga Exodus w kolejnych wersetach odwołuje się do pierwotnego prawa talionu: „oko za oko, ząb za ząb, rękę za rękę, nogę za nogę, oparzenie za oparzenie, ranę za ranę, siniec za siniec (Wj 21,24-25). Jezus precyzuje jednak podejście do tej kwestii w duchu ustanowionego przez siebie przykazania miłości bliźniego: „słyszeliście, że powiedziano: Oko za oko i ząb za ząb! A Ja wam powiadam: Nie stawiajcie oporu złemu. Lecz jeśli cię kto uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi” (Mt 5,38-39). W zdecydowany sposób odnosi się też do zagadnienia zabójstwa: „Słyszeliście, że powiedziano przodkom: Nie zabijaj!; a kto by się dopuścił zabójstwa, podlega sądowi.  A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi” (Mt 5,21-22). Przepisy moralne Starego Testamentu powinny być interpretowane w świetle nauczania Jezusa Chrystusa. To ono jest bowiem podstawą treści głoszonych przez Kościół katolicki.

Od początku za życiem

Igor Rakowski-Kłos, autor artykułu na portalu gazeta.pl, bez przytoczenia żadnych źródeł podaje, że, jego zdaniem, pierwsi chrześcijanie nie traktowali aborcji jako zabójstwa, ale jako „grzech seksualny”. Przypomina przy tym jedną z wypowiedzi starochrześcijańskiego pisarza Tertuliana. Rzeczywiście, w jednym ze swych dzieł pisał on, że „niekiedy nawet sami zabijamy dziecko w łonie matki, rzecz niewątpliwie okrutna, ale konieczna, gdy poprzeczne położenie płodu uniemożliwia poród; jeśliby wówczas nie pozbawiono dziecka życia, stałoby się ono zabójcą swojej rodzicielki”. Warto zauważyć, że Tertulian jednoznacznie nazywa aborcję okrucieństwem, nawet, gdy wynika ona z konieczności ratowania życia matki. Przyczyną zaś takiego podejścia był stan i ograniczone możliwości ówczesnej medycyny. Pisarz ten nie miał jednak wątpliwości, że dziecko nienarodzone jest już człowiekiem posiadającym nieśmiertelną duszę. Pisał bowiem: (…) skoro zaś przy śmierci rozłączenie obu substancji [duszy i ciała – przyp. red] następuje równocześnie, zatem i przy ożywianiu połączenie ich musi się dokonywać według tej samej zasady, to jest równocześnie. Właśnie dlatego życie każdej istoty żywej zwykliśmy liczyć od momentu jej poczęcia, ponieważ od tego momentu przyznajemy jej duszę; odtąd bowiem istnieje dusza, odkąd i życie”.

Dalej, autor tekstu powołuje się na orzeczenia synodów w Elwirze i Ancyrze (mylnie zwanych przez niego soborami). Redaktor Rakowski-Kłos słusznie zauważa, że ten pierwszy synod, mający miejsce w 305 r., nałożył ekskomunikę na kobiety decydujące się na uśmiercenie swojego dziecka.  „Jeżeli jaka kobieta pod nieobecność męża zajdzie w ciążę z cudzołóstwa, a po dokonaniu tego przestępstwa zabije płód, postanawiamy aż do końca życia nie dawać jej Komunii, dlatego że [zamiast dziecka] urodziła zbrodnię” – orzekli ojcowie synodalni w kanonie 63.

Dziennikarz błędnie twierdzi jednak, że podczas synodu w Ancyrze (dzisiejsza Ankara) w 314 r., Kościół „wycofał się z poprzedniej decyzji”. Kobiety takie dalej były bowiem ekskomunikowane, tyle, że już nie dożywotnio, ale na okres dziesięciu lat. Najwyższą karę kościelną zdejmowano z nich po odbyciu trwającej przez ten czas pokuty (kanon 21).

Podobnie do sprawy odnosił się św. Bazyli Wielki, również żyjący w IV w. Zwracał on także uwagę na konieczność wymierzania sprawiedliwości sprawcy aborcji. W 374 r. pisał: „Kobieta, która rozmyślnie niszczy płód, podlega takiej karze, jak za zabójstwo. Nie do nas należy wnikliwe dochodzenie, czy płód był już ukształtowany, czy jeszcze bezkształtny. W tym przypadku bowiem sprawiedliwości domaga się nie tylko mająca urodzić się istota, ale na wymiar sprawiedliwości zasłużył również ten kto knuł przeciw niej zło, jako że, jak to często bywa, kobiety umierają przy podobnych zabiegach. Do tego dochodzi zniszczenie płodu, a to już drugie zabójstwo, przynajmniej w intencji tych, którzy poważają się na taki czyn. Nie należy jednak pokuty tych kobiet przeciągać aż do ich śmierci, ale winny one otrzymać wymierzoną im pokutę na lat dziesięć, zaś poprawę ich winno się określać nie czasem, ale sposobem, w jaki przejawiają skruchę”.

Teologiczne teorie a stanowcze odrzucenie aborcji

Igor Rakowski-Kłos pisze dalej: „Kluczową sprawą dla chrześcijańskich myślicieli było zagadnienie, czy płód ma duszę. Św. Augustyn (354-430) twierdził, że ma ją tylko od pewnego momentu rozwoju”. Faktycznie, święty z Hippony wprowadził rozróżnienie między „płodem ukształtowanym” i „płodem nieukształtowanym”. Opierał się on bowiem na stanie ówczesnej wiedzy medycznej i filozoficznej. Wśród starożytnych myślicieli (także chrześcijańskich), powszechnie uznawany był bowiem pogląd Arystotelesa mówiący, iż dziecko płci męskiej otrzymuje duszę nieśmiertelną w 40. dniu rozwoju płodowego, zaś dziecko płci żeńskiej – w 80. Św. Augustyn nie rozstrzygał jednoznacznie tego, czy człowiek ma duszę już w momencie poczęcia czy jest „animowany” (uduchowiany) po przeżyciu pewnego stadium. W takim duchu też interpretował wspomniany wyżej fragment Księgi Wyjścia. Uważał, że za opisane tam doprowadzenie do śmierci „płodu nieukształtowanego” nie należy karać, jak za zabójstwo, „bo nie da się sprawdzić, czy płód miał już duszę”. Nie zmienia to jednak faktu, że aborcja była przez niego, tak jak i przez innych ojców Kościoła, zdecydowanie potępiana, niezależnie od etapu rozwoju dziecka.

Autor tekstu w „Gazecie Wyborczej”, podobny pogląd na duszę ludzką przypisuje św. Tomaszowi z Akwinu. „Doktor anielski” zakładał, rzeczywiście, że embrion mógłby przechodzić jakieś przemiany „substancjalne”. Według tej teorii, najpierw posiadałby on formę substancjalną, będącą duszą wegetatywną, następnie zastępowałaby ją dusza zmysłowa, zaś jej miejsce zajmowałaby dusza rozumna. Św. Tomasz przyjmował jednak możliwość, że przemiany te „dokonują się na jakimś niezmiernie małym odcinku czasowym lub zgoła pozaczasowo (…). Zgodnie z tą ewentualnością teoria kolejnych przemian substancjalnych w embrionie mogłaby się w zupełności zgadzać z tezą, że dusza obdarzona umysłem bywa stwarzana przez Boga w momencie poczęcia, a więc w chwili pierwszego uformowania się ludzkiego zarodka”.  Akwinata za prawdopodobne uznawał zatem, iż dusza nieśmiertelna łączy się z ciałem już w chwili poczęcia.

Św. Tomasz był przy tym zdecydowanym przeciwnikiem aborcji. Zgodnie ze stanem ówczesnej wiedzy medycznej, uważał za niedozwolone współżycie w czasie ciąży, co, jego zdaniem, mogłoby spowodować poronienie. Nie dopuszczał także uśmiercenia dziecka przed narodzeniem w celu oszczędzenia mu jakichś ziemskich nieszczęść. Akwinata stosował tutaj zasadę, że „cel nie uświęca środków”. Odnosił się on także do sytuacji, gdy, w związku z ratowaniem zagrożonego życia matki, dochodzi do śmierci nienarodzonego dziecka. Jego zdaniem, za właściwe należy uznać zabicie napastnika w momencie, gdy intencją jest ochrona życia własnego lub innej osoby, a uśmiercenie agresora jest niezbędne do zrealizowania tego celu. Podobną miarę przykładał do sytuacji, w której ciąża zagraża życiu matki.

Próba tłumaczenia postaw proaborcyjnych poglądami starożytnych czy średniowiecznych pisarzy kościelnych jest zatem zupełnie chybiona. Opiera się ona jedynie na manipulowaniu cytatami i wyjmowaniu z kontekstu fragmentów wypowiedzi pewnych autorów, nie biorąc pod uwagę stanu wiedzy naukowej w czasach, w których żyli. Kościół od początku, niezależnie od rozważań teologicznych, stanowczo sprzeciwiał się aborcji i jednoznacznie opowiadał się za koniecznością ochrony życia nienarodzonych dzieci.

Filip Bator

Autor jest współpracownikiem organizacji społecznych i mediów o tematyce narodowej.

Źródła:

I. Rakowski-Kłos, „Czy płód ma duszę. Krótka historia Kościoła i aborcji”, wyborcza.pl/alehistoria

J. Salij, „Dawni chrześcijanie wobec zabijania płodu”, opoka.org.pl

M Czachorowski, „Powszechna Encyklopedia Filozofii”, ptta.pl

A. Filipowicz, „Poglądy Tertuliana na temat początków życia ludzkiego i aborcji”, katedra.uksw.edu.pl

Biblia Tysiąclecia, Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu:

https://biblia.deon.pl/2010/otworz.php?skrot=Wj%2021,13

https://biblia.deon.pl/2010/otworz.php?skrot=Wj%2021,13

https://biblia.deon.pl/rozdzial.php?id=248

https://biblia.deon.pl/rozdzial.php?id=248

Artykuł Kościół od zawsze za życiem. Zmanipulowany artykuł „Wyborczej” pochodzi z serwisu Odfejkuj.info.

Wiele osób błędnie uważa, że projekt zakłada całkowity zakaz aborcji. Jak podaje Instytut Ordo Iuris, proponowane zmiany dotyczą „wyłącznie tzw. przesłanki eugenicznej, która umożliwia dokonanie aborcji w sytuacji, gdy badania prenatalne lub inne przesłanki medyczne wskazują na duże prawdopodobieństwo ciężkiego i nieodwracalnego upośledzenia płodu albo nieuleczalnej choroby zagrażającej jego życiu”. Projekt w ogóle nie odnosi się też do pozostałych przesłanek aborcyjnych – zagrożenia życia matki i sytuacji dziecka poczętego w wyniku czynu zabronionego.

Nieprawdą jest również fakenews, jakoby projekt zakładał karanie kobiet, które zdecydowały się na aborcję.

„Projektowana ustawa w ogóle nie wprowadza zmian w przepisach karnych” – czytamy na stronie ordoiuris.pl.

Oświadczenie @OrdoIuris w związku z pojawiającymi się w przestrzeni publicznej nieprawdziwymi informacjami dotyczącymi projektu ustawy przedłożonego przez Komitet Inicjatywy Ustawodawczej #ZatrzymajAborcje. #FalaZycia #FalaSprzeciwu #PrawoDoŻycia ➡https://t.co/JmdiKvjVi6 pic.twitter.com/pYzwf3Z0JE

— Instytut Ordo Iuris (@OrdoIuris) April 15, 2020

Instytut zwraca także uwagę na to, że, wbrew niektórym opiniom, projekt „Zatrzymaj abocję” nie zakazuje badań prenatalnych.

„Projekt w żadnym stopniu nie ogranicza dostępu do badań prenatalnych oraz nie wpływa na obniżenie standardu opieki okołoporodowej. Jego treść w ogóle nie dotyczy tych zagadnień” – wyjaśnia Ordo Iuris.

Przyjęcie zmian nie byłoby również sprzeczne z wiążącym Polskę prawem międzynarodowym. Co więcej, Konwencja o prawach dziecka, zakłada ochronę życia dziecka, także nienarodzonego.

„Żadne z postanowień wiążących Polskę umów międzynarodowych ratyfikowanych za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie nie nakłada na państwo polskie obowiązku legalizacji aborcji w jakimkolwiek zakresie” – podaje Instytut.

https://ordoiuris.pl/ochrona-zycia/oswiadczenie-instytutu-ordo-iuris-w-sprawie-projektu-ustawy-zatrzymaj-aborcje

FiB/ordoiuris.pl/twitter.com

Artykuł Liczne manipulacje na temat projektu „Zatrzymaj aborcję”. Prostujemy fakenewsy pochodzi z serwisu Odfejkuj.info.

Europoseł Sylwia Spurek na swoim profilu na Twitterze podała, że obywatelski projekt przygotowany przez Fundację Życie i Rodzina, zakłada wprowadzenie „całkowitego zakazu aborcji”. Jest to oczywista nieprawda. W projekcie ustawy o zmianie ustawy o planowaniu rodziny, ochronie płodu ludzkiego i warunkach dopuszczalności przerywania ciąży nie ma ani słowa o zakazaie przerwania ciąży w sytuacji zagrożenia matki lub ciąży powstałej w efekcie czynu zabronionego. Sam projekt liczy zaledwie stronę (wraz z uzasadnieniami do projektu ustawy raptem kilkanaście kartek). Obywatelski projekt ustawy został wniesiony w VIII kadencji Sejmu (druk nr 2146). Do polskiego parlamentu wpłynął więc 30 listopada 2017 roku. Do I czytania skierowany został 22 listopada 2019 roku. Przepisy polskiego prawa, a dokładnie art. 4 ust. 3 ustawy o wykonywaniu inicjatywy ustawodawczej przez obywateli przyjmuje, iż akty legislacyjne, które nie zostały rozpatrzone w trakcie kadencji Sejmu, w której zostały wniesione, są rozpatrywane przez Sejm następnej kadencji. Los sprawił, iż wypadło na ten szczególny w historii czas.

Prawica znów chce uderzyć w kobiety. Pod obrady Sejmu wchodzi projekt całkowitego zakazu aborcji. Każda kobieta ma prawo decydować o własnym ciele i zdrowiu. Dostęp do bezpiecznej i legalnej aborcji jest prawem człowieka.#TrzymamStroneKobiet https://t.co/odBMWuBlR5

— Sylwia Spurek (@SylwiaSpurek) April 7, 2020

Żeby tego było było mało wraz za nią pojawił się chórek liberalnych „autorytetów”. Jednym z nich jest urodzona w Rzeszowie modelka Anja Rubik, która na portalu Facebook napisała: „Niestety po raz kolejny musimy walczyć o Nasze zdrowie, bezpieczeństwo i godność. (…)”.

W kolejnej części wpisu, celebrytka idzie jeszcze dalej:

„Pani Godek chce abym umarła pod czas porodu i zostawiła osiercocone dziecko. Pani Godek chce abyś ty zgwałcona nie miała wyboru i była zmuszona urodzić dziecko gwałciciela. Pani Godek chce abyśmy przez 9 miesięcy nosiły w sobie dziecko wiedząc, że ono umrze tuż po porodzie lub będzie nieodwracalnie upośledzone”.

W projekcie ustawy, która będzie procedowana niebawem przez Sejm nie ma o tym, ani słowa. Widać komuś jednak zależy na podgrzaniu emocji.

Czytanie naprawdę nie boli. Rozmawiajmy na argumenty, a nie kierujmy się czyimiś poglądami, które mogą sprowadzić nas na manowce.

#ZatrzymajAborcję zakazuje uśmiercania dzieci wyłącznie z przyczyn eugenicznych, a pod projektem podpisał się prawie milion polskich obywateli i obywatelek.

adam/twitter.com/facebook.com/gov.pl

Artykuł Wysyp fakenewsów na temat projektu „Zatrzymaj aborcję”. Politycy i celebryci w akcji pochodzi z serwisu Odfejkuj.info.